uw vraag beantwoord


Vraag :

Geachte,
Graag had ik wat info gekregen omtrent het trainen van mentale weerbaarheid bij jonge handballers (specifieke leeftijd tussen de 13 en 16 jaar). Afgelopen weekend zijn onze jongeren meerdere malen ten onder gegaan aan stress, overconcentratie en mentale zwakheid . Als kersverse coach sta je dan ook al te vaak machteloos in zulke situaties. Dank bij voorbaat.

Antwoord :
Geen eenvoudige vraag deze keer !
Ik ga er van uit dat deze groep jeugdige handballers de keuze al heeft gemaakt tussen recreatiesport en wedstrijdsport of daar juist mee bezig is. Bij de keuze wedstrijdsport komt er dan wat extras kijken, namelijk de gezamenlijke wil om een zo goed mogelijk resultaat te behalen en dat wil dus zeggen : winnen ! Gezien de resultaten lukt dit heel aardig, maar als het dan iets verder gaat laten ze het afweten.
Interessant in dit geval zou het zijn om te weten wat er in het voortraject, toen ze nog C-jeugd waren is gebeurd aan dit soort begeleiding. Helaas weet ik dit niet.
Om jeugdige handballers goed te laten presteren onder een zekere druk kun je daar al vroeger mee beginnen, zonder dit te overdrijven.

Wat kun je zoal doen om ze weerbaarder te maken ?
training
- veel trainen
- trainen onder verzwaarde omstandigheden :
* op zwaar terrein
* tegen volledig actieve verdedigers
* tegen/met oudere spelers
* meer trainen
* langer trainen
* trainingsvormen onder druk met "straf" (opdrukken, opkomen, sprintjes) of beloning.

werpwestrijdjes : wie scoort het meest ( individueel of in groepjes)
werpwedstrijdjes keeper tegen spelers (een of twee groepen): spelers zeggen tevoren hoeveel ze denken te scoren of keeper zegt hoeveel hij er denkt te stoppen
estaffettevormpjes
delen van aanvalsconcepten/patronen met volledig actieve verdediging met van te voren gesteld doel : wij gaan 10 x het concept spelen en willen/moeten minimaal 5x scoren
snelle tegenaanvallen (10x en men moet 8x scoren bv)
aanvallen in overtal of juist ondertal (wie scoort het meest of juist wie verdedigt het best)
steeds zaken in wedstrijdvormpjes herhalen die in de echte wedstrijd minder gaan

Zeer belanrijk is de rol van de trainer hierbij ! Hij zal de juiste "druk" moeten leggen bij de spelers. Het niet overdrijven, maar als stimulator optreden om de spelers zo ver mogelijk te "pushen" als verantwoord is. Dat dit natuurlijk slechts enkele malen per training kan lijkt mij duidelijk.

wedstrijden

wedstrijden spelen tegen sterkere tegenstanders

wedstrijden spelen tegen zwakkere of gelijkwaardige tegenstanders met de opdracht om tijdens een bepaalde periode bepaalde opdrachten te vervullen :
alleen positiespel spelen,
alleen conceptspel spelen, bepaalde concepten te herhalen met de diverse afrondingsmogelijkheden,
slechts een x-aantal doelpunten tegen te krijgen,
een x-aantal doelpunten te scoren,
bepaalde spelers opdrachten geven die ze moeten uitvoeren)

zekerheden inbouwen :
een ijzersterke verdedigingsopstelling bewaren tot het echt nodig is,
een zeker aanvalsconcept bewaren totdat de hele zaak echt vast zit,
de beginopstelling zo maken dat je altijd nog een betere op het veld kunt brengen,
zelf rust en overzicht bewaren om je spelers de juiste informatie mee te kunnen geven

 

Vraag :

Beste Pieter,

Het probleem dat jij aanstipt komt vaker voor.
Een antwoord geven is echter niet zo eenvoudig daar ik natuurlijk je team niet ken.
Maar laat ik maar eens een poging wagen.
Jij ervaart dit schelden, met alle gevolgen ervan als een probleem. Het lijkt me goed om dit bij de groep neer te leggen en ze duidelijk te maken dat ze hiermee het team schade toebrengen.
Vraag ze op de man af waarom ze schelden, is dit uit frustratie over de beslissingen van de scheidsrechter of misschien omdat ze zelf niet beter kunnen presteren. Andere redenen kunnen hier uiteraard ook aan ten grondslag liggen. Een antwoord in de trant van: Het gebeurd gewoon, of; Ik scheld eigenlijk zonder reden moet je als trainer niet accepteren want als er geen reden voor is kunnen ze het ook nalaten en iets dat zonder aanleiding gebeurd kan ook makkelijk niet gebeuren. Mochten de spelers niet verder komen dan de laatstgenoemde redenen dan moet je heel consequent in je reactie, die je vooraf duidelijk hebt gemaakt, zijn.
Ik heb zelf ooit een speelster gehad die ook altijd tegen een scheidsrechter aan het schelden was, meestal zonder een reden. Ik heb haar gezegd dat als ze het in een volgende wedstrijd zou gebeuren ik haar van het veld haal. Dit heb ik, ondanks het feit dat ze een van de dragende speelsters was van het team, gedaan en naar het kleedlokaal gestuurd. Bij haar hielp dit uitermate goed.
Mochten er echter andere redenen aan ten grondslag liggen zoals de frustratie over een beslissing van de scheidsrechter dan is het jou taak als trainer om de spelers te overtuigen dat schelden zinloos is want ook al hebben ze gelijk, door hun houding krijgen ze de scheidsrechter alleen maar tegen .
Wat kun je nog meer doen?
 Je kunt tijdens de trainingen proberen de spelers te leren om zich in te houden, dus om met hun frustraties om te gaan, en een keer, misschien zelfs letterlijk, diep door te ademen, en hun reactie uit te stellen. Je kunt dit doen door tijdens de training die spelers op een of andere wijze te frustreren( onheus bejegenen) bijvoorbeeld door veel opmerkingen over hen te maken of oefeningen te laten doen waaraan je zodanige eisen stelt dat ze die niet kunnen halen. Mochten ze dan naar jou toe commentaar hebben dan kun je er direct op in gaan, of in eerste instantie hier geen aandacht aan geven en de eisen nog hoger stellen. Het is wezenlijk dat als je voor deze aanpak kiest je ze wel een en ander heel duidelijk het waarom van je handelen moet uitleggen.
Meestal is een en ander het gevolg van stress maar helaas traint men niet om manieren die de stress kunnen verminderen of anders te richten. Iedere speler heeft spanning tijdens de wedstrijd, dat is logisch en goed, maar waar het om gaat is de manier waarop je met de spanning omgaat. In plaats van deze op een scheidsrechter, publiek, medespeler enz te richten kan men de stress beter op zijn eigen prestatie richten. Door middel van ademhalingsoefeningen kan men hieraan werken. Ook kan concentratietechnieken gebruiken, deze stellen je dan in staat om je te concentreren op hetgeen waarmee je bezig bent en niet je concentratie en je energie te gebruiken voor randverschijnselen. Vanuit de tai c’hi zijn er wel een aantal relevante oefeningen te vinden.
Beste Pieter ik hoop dat je hiermee aan de slag kunt.
 
Ron Skomorowski.